Sevgili Günlük;
Yine ben Faruk Bıyıklı. Sana uzun zamandır yazmıyorum. Öncelikle şunu söylemek istiyorum. Seninle konuşmayı çok özledim. Sana bazı iyi bazı kötü haberlerim var. Önce hangisini söylememi istersin. Ah.. Ah..

Hala bazen ne kadar aptal olduğumu unutuyorum. Sen bana cevap veremezsin ki…

Öncelikle yine hasta oldum. Şu an çok kötü hastayım. O kadar iğrenç bir insanım ki doktor bile benimle ilgilenmek istemedi. Beni eve gönderdi. Ben seni telefonla arayıp bilgi veririm dedi. Sanki iş görüşmesi yaptık aq. Beni çok rencide etti. Kimse beni neden sevmiyor.

Aynı zamanda doktora giderek son tedavi hakkımı da doldurdum. Keşke karım hamile diyip doktora gitmeseydim. O zaman bir hakkım daha olurdu. Ne aptalmışım. Neyse biraz da güzel şeyler konuşalım değil mi…

Sonunda ARABA aldım. Çok mutluyum. Arabamı çok seviyorum. Hep onu sürüyorum. İyi haberlere devam. Hala baba olmayı bekliyorum. Her şey yolunda. Sonunda kendi zeka seviyemde bir insanla muhattap olabilirim. Çocuğum dünyaya geldiğinde tahminlerime göre ilk 6 ay boyunca zeka seviyelerimiz aynı olur. Çünkü benim 6. aydan sonra zeka gelişimim durmuştu. Çocuğum 7. aya girerken benden daha zeki olacağı için çok heyecanlıyım. İnşallah büyüyünce Burak amcası gibi yakışıklı, Fatih amcası gibi zeki olur. Senle konuşmamızdan beri zeka seviyemde tekrar bazı gerilemeler oldu. Ara ara nefes almayı unutuyorum. Keşke zeka seviyemi arttırabilsem. Neyse üzülmüyorum. Belki de çocuğumun zeka geliştirme oyuncakları ile benim de zekam gelişir. Acaba gerçekten tam bir ümitsiz vaka mıyım?

Bilmiyorum. Zamanla bunu da görüp sana haber veririm. Çok affedersin ama orospu karılar gibi cep telefonu ile konuşuyorum. Bundan çok zevk alıyorum. Gün içerisinde Çavuş abim beni arayıp, çay ocağına aldığı yeni bardak altlıklarını falan anlatıyor. En keyif aktivitem son zamanlarda bu. Cep telefonuma Burak’ın fotoğrafları ile doldurdum. Geceleri Allah’ım ben neden bu kadar zeki değilim diye Burak’ın resmine bakıp ağlıyorum.

İnanıyorum… Gerçekten inanıyorum…

Bir gün ben de Burak kadar zeki olabilirim. Sadece çok çalışmam lazım.

Elbet bir gün…